5 plekken die ik wil bezoeken in 2016

Travel

Vijf verre reizen maken in een jaar tijd is (in mijn geval) niet echt realistisch. Dus dit wordt geen lijstje van verre landen waar ik dit jaar heen wil reizen, maar een lijst van bereikbare plekken die ik dit jaar wil bezoeken. En wat voor mij wek haalbaar is. Er zijn genoeg plekken in de buurt die ik nog niet gezien heb, maar waar ik wel heel graag heen zou willen. Dit lijstje deel ik graag met jullie :-)

Ameland

Ik ben nog nooit op één van de waddeneilanden geweest. Dat kan eigenlijk niet, toch?
Als ik aan iemand vraag welk eiland het leukst is, krijg ik Ameland het vaakst te horen als antwoord. Dus ik wil een keer naar Ameland. :-) Het lijkt me heerlijk om op een mooie zomerdag rond te fietsen op Ameland en een strandwandeling te maken.

Belgische Ardennen

Hier ben ik vroeger wel eens geweest met mijn ouders. Een weekje op vakantie. Ik was toen nog heel jong, dus ik kan me er weinig van herinneren. Behalve dat er in de muur van mijn slaapkamer een gaatje zat, waardoor ik precies de televisie kon zien. Zo kon ik dus ‘s avond, terwijl ik eigenlijk hoorde te slapen, meekijken naar de televisie met mijn ouders. Dat is niet echt de reden dat ik nog een keer naar de Belgische ardennen wil. Nu bepaal ik zelf wel wanneer ik televisie wil kijken. De echte reden is dat ik stiekem best wel van de natuur hou. Ik hou van wandelen (het liefst met hond) of fietsen. Ik ben wel een mooi-weer-wandelaar. Al vind ik het ook wel leuk om met een paraplu door de regen te lopen. Dat getik van de regen op mijn paraplu doet me dan denken aan het geluid van regen op een tent. Daar kon ik vroeger, tijdens onze campeervakanties in Frankrijk, zo lekker van slapen!

Berlijn

Berlijn is de op één na grootste stad van de Europese Unie. (Londen staat op nummer één, daar wil ik ook nog wel graag naar toe…) En daarom moet je er toch een keer geweest zijn. Daarnaast wil ik heel graag de overblijfselen van de Berlijnse muur in het echt zien en hebben ze in de dierentuin in Berlijn panda’s! Ik wil heel graag een keer panda’s in het echt zien. (Ja, ik weet dat we ze hier in Nederland binnenkort ook krijgen, maar toch.)

Noorwegen

Mijn broer is vroeger een keer op uitwisseling geweest met Noorwegen. Er kwam toen een meisje uit Noorwegen een week bij ons in huis en later ging mijn broer een week daarheen. Hij kwam thuis met foto’s waar ik jaloers op was. Noorwegen is een mooi land. Ik zou graag een roadtrip willen maken door het land. Uiteraard wil ik het Noorderlicht en de fjorden zien. In Noorwegen heb je ook een aantal ijshotels, waarbij je in een soort van iglo slaapt. Dat lijkt me ontzettend tof om een keer mee te maken! Daarnaast zou ik, als ik er dan toch ben, ook Oslo willen bezoeken en een huskytocht willen maken.

Callantsoog

Ik hou van het strand. Ik vind het heerlijk om over het strand te lopen en de wind in mijn haar te voelen. Of op het strand te zitten en naar de golven te kijken. Wat ik ook nog een groot voordeel vind is dat het in de zomer, als het in het binnenland niet uit te houden is, het op het strand vaak heerlijk is. Het is daar en stuk koeler. Dus om even aan de hitte te ontsnappen, ga ik graag naar het strand. Op Callantsoog ben ik nog nooit geweest. Eigenlijk ben ik alleen maar op Scheveningen, Zandvoort en het ministrand vlakbij mijn huis geweest. Het lijkt me leuk om een weekendje naar Callantsoog te gaan en heerlijke, lange strandwandelingen te maken en daarna koffie drinken op een terrasje. En natuurlijk genieten van een prachtige zonsondergang op het strand. :-)

Welke plek, niet te ver weg, zou jij graag eens willen bezoeken?

BTB: Boyfriend to be

Love

Vorige week schreef ik over mijn scheiding. Na een hele nare periode in mijn leven, is er nu gelukkig weer een lichtpunt; mijn boyfriend to be!

Toen Ingmar en ik in september uit elkaar gingen, heb ik daarna een paar dagen bij een vriendin gezeten. Ik had nog een paar dagen vakantie voordat ik weer aan het werk moest, maar ik had geen zin om alleen thuis te zitten. Die vriendin nam me mee naar een feestje en daar leerde ik hem kennen. Hij was ook nog niet zolang vrijgezel en op één of andere manier schept het een band wanneer je allebei ‘gedumpt’ bent. Al mijn vrienden en vriendinnen hebben een relatie. Niemand kon op dat moment beter begrijpen hoe ik me voelde, dan hij.

Je vraagt je vast af wie die ‘hij’ dan is. Mijn boyfriend to be is Sander. Hij is 38 jaar en bijna twee meter lang. Ik moet dus bijna op een trapje klimmen wanneer ik hem een kus wil geven, maar dat heeft gelukkig ook wel wat. :-)

Ik kon heel goed met hem praten. Het voelde heel fijn om bij iemand terecht te kunnen die precies weet hoe je je voelt. Toen ik hem leerde kennen had ik nooit gedacht dat het meer zou kunnen worden dan alleen vriendschap. We vonden steun bij elkaar en langzaam maar zeker begon ik toch meer te voelen dan alleen maar vriendschap. In eerste instantie wilde ik het niet. We schelen namelijk 12 jaar en ik vond dit leeftijdsverschil eigenlijk veel te groot. Ik heb met een aantal vriendinnen besproken waar ik mee zat en die hadden eigenlijk allemaal zoiets van: ‘Ja, én?’ Die snapten mijn probleem niet. Het gaat er toch om dat je gelukkig bent?

Na lang twijfelen ben ik er zelf ook van overtuigd dat het om mijn geluk gaat. En Sander maakt mij gelukkig. Dus wat maakt het leeftijdsverschil dan uit? Het klikt zo goed en we hebben het zo fijn samen. Hij stimuleert me om grenzen te verleggen en dingen te doen die ik normaal niet zou doen. Hopelijk zien mijn ouders binnenkort ook in dat hij me écht gelukkig maakt. Voor nu zien zij namelijk vooral de negatieve dingen aan het leeftijdsverschil en vinden ze het maar niets.

Zoals de titel van mijn blog al zegt; Sander is mijn boyfriend to be. We zien elkaar regelmatig en doen veel leuke dingen samen, dingen die een stel ook zou doen. Maar officieel hebben we (nog) niets. We hebben nog geen naampje gehangen aan dat wat we hebben.

Heel binnenkort gaan we een weekendje weg met Srprs.me. We hebben een roadtrip geboekt. De ochtend dat we vertrekken komen we er pas achter waar we heengaan. Ik hoop dat we na dat weekend kunnen zeggen dat we officieel een stel zijn :-) En ik hoop dat hij daar hetzelfde over denkt. ;-)

Eén jaar getrouwd en nu al scheiden

scheidenToen we begin oktober terugkwamen van huwelijksreis hebben we gelijk ons huis te koop gezet. Ik wilde graag kinderen, maar ons huis was te klein. Nog voor het einde van het jaar woonde we in ons nieuwe huis. Helemaal klaar om kinderen te krijgen. En toen wilde ik niet meer.
In februari, we waren toen 5 maanden getrouwd, begon ik te twijfelen. Ik twijfelde of ik kinderen wilde, terwijl ik hier altijd heel zeker van ben geweest.

Ik was net 25, getrouwd en ik woonde in mijn twee koophuis. Ik wijdde het aan een quarter life crisis (dit bestaat overigens echt!). Ik gaf aan bij mijn man dat ik niet happy was en dat ik twijfels had. Ik begon dingen te doen die ik gemist had, zoals uitgaan. Ik hoopte dat het gevoel met een paar maanden over zou zijn en dat we verder konden gaan waar we gebleven waren. Ik was ook niet tevreden over hoe alles ging in de relatie en gaf aan dat ik vond dat er dingen moesten veranderen. Ik wilde graag leuke dingen doen, weekendjes weg en genieten van het leven. In plaats van altijd maar thuis hangen. Helaas veranderde er niets.

Tijdens onze vakantie naar Bali ging er van alles mis. Ik ging op vakantie met het idee dat daar alles goed zou komen. Doordat we niet druk zouden zijn met ons werk en echt tijd voor elkaar zouden hebben, zouden we weer dichterbij elkaar komen. Helaas gebeurde dit niet. We lazen boeken bij het zwembad, maar we deden verder weinig samen. Uiteindelijk hadden we tegen het einde van de vakantie een goed gesprek en besloten we dat het beter was om uit elkaar te gaan. Mijn man gaf aan dat hij ons over 10 jaar niet samen zag en daaruit trokken we de conclusie dat we beter nu uit elkaar konden gaan, dan over 10 jaar wanneer we kinderen zouden hebben. Nu zijn we nog jong en kunnen we allebei nog een nieuw leven met iemand anders beginnen.

Uiteindelijk werden we allebei ziek aan het einde van de vakantie en toen we thuis kwamen hebben we nog een paar dagen allebei thuis gewoond zonder aan iemand te vertellen dat we uit elkaar zouden gaan.
Toen we een beetje opgeknapt waren, zijn we samen naar mijn ouders gegaan om het te vertellen. Zij schrokken heel erg en konden het niet geloven. Daarna is mijn man naar zijn vader gegaan om daar tijdelijk te gaan wonen en ik ging voor een paar dagen naar een vriendin om de laatste dagen van mijn vakantie door te komen.

Mijn ouders reageerden best heftig en dat zette me aan het denken. Ik kreeg twijfels. Was het wel zo’n goede keuze? Konden we echt niets meer doen om de relatie te fixen? Was het echt allemaal zo erg dat het de enige oplossing was om uit elkaar te gaan? Ik wist het niet meer zo zeker. De volgende dag heb ik mijn man huilend opgebeld en gezegd dat ik niet wilde scheiden. Ik wilde proberen om de relatie te redden. Hij wist echter heel zeker dat we een goede beslissing hadden gemaakt en hield het daarbij.

Na dat telefoongesprek heb ik nog een aantal keer aan hem gevraagd of hij het echt zeker wist. Hij bleef erbij dat het beter was zo. Uiteindelijk heb ik hem zo ver gekregen dat hij met de man van een goede vriendin van me zou gaan praten. Na dat gesprek zou ik nog één keer aan hem vragen of scheiden echt was wat hij wilde. Als hij nog steeds zou zeggen dat het goed was zo en dat hij achter zijn keuze stond, dan zou ik het loslaten. Ik kon niet achter hem aan blijven lopen natuurlijk.

En hij zei ja. Hij wist zeker dat hij wilde scheiden.
Toen ik dat tegen de vriendin vertelde waarvan haar man met hem had gepraat, reageerde ze heel verbaasd. Dit was namelijk niet wat mijn man tegen hem verteld had. Uiteindelijk hebben zij hem nog een keer gebeld en opeens wilde mijn man er wel voor gaan. Hij wilde opeens tóch vechten voor onze relatie.

Net op het moment dat ik het had losgelaten en me erbij neer had gelegd, hoe rot ik dat ook vond, kwam hij er opeens mee dat hij het toch wel wilde. Op dat moment waren we al bijna twee maanden uit elkaar. Voor mijn gevoel was het te laat. Er was zoveel kapot gemaakt ondertussen. Ik kwam er op dat moment achter dat hij zei dat hij wilde scheiden, omdat hij dacht dat dat was wat ik wilde horen. Dat het mij gelukkiger zou maken. Ik kon het niet geloven. Hoe kan je zoiets zeggen, alleen maar omdat je denkt dat iemand anders het wil horen? Zelfs als diegene je huilend opbelt om te zeggen dat ze niet wil scheiden?

Ik vond dit zo bizar dat ik hier heel boos om werd. Toen ik dat hoorde werd ik zo boos. Ik was er gelijk helemaal klaar mee. Ik vond het vreselijk dat we na een jaar huwelijk al gingen scheiden. Maar terug naar iemand die zoiets kon zeggen alleen maar omdat hij dacht dat dat was wat ik wilde horen, nee dankje. Dus zo gebeurde het. Na iets meer dan een jaar huwelijk, zijn we uit elkaar. Ik kan het zelf nog haast niet geloven.

I’m back!

Na acht maanden afwezig te zijn geweest, ben ik weer terug!
Waarom ik zo lang afwezig ben geweest? Tja, daar heb ik een goede reden voor.

In januari vorig jaar schreef ik het volgende in een artikel over mijn doelen voor 2015: ‘Ik wil in 2015 vooral dingen doen die ikzelf leuk vind, en niet omdat iemand anders wil dat ik het doe. Bovendien wil ik vaker mijn rust zoeken. 2014 was een heel druk jaar (trouwen, verhuizen, werk, etc.), ik hoop dat 2015 daarom een heel rustig jaar wordt. Er staan geen grote dingen op de planning en hopelijk blijft dat zo.
Toen wist ik nog niet dat 2015 het jaar zou zijn van de grote veranderingen. In september besloten mijn (nu nog) man en ik namelijk om uit elkaar te gaan. Na slechts een jaar getrouwd te zijn geweest, besloten we te gaan scheiden.

Ja, echt waar. Eén jaar getrouwd en dan scheiden. Het is niet echt iets (in tegendeel zelfs) waar ik trots op ben.
Ik heb lang getwijfeld of ik alles over de bruiloft op mijn blog zou verwijderen en zou doen alsof ik nooit getrouwd ben geweest. Maar het is nu eenmaal gebeurd en het voelt verkeerd om te doen alsof het nooit gebeurd is. Het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Bovendien is mijn blog een uitlaatklep voor me, en voelt het ook raar om niets over de scheiding te vertellen. Ik wil dan dus ook gewoon blogs gaan schrijven over wat er bijvoorbeeld allemaal komt kijken bij een scheiding. Uiteraard ga ik niet in op de details van het hele gebeuren, ook uit respect voor mijn ex.

Naast de scheiding heeft mijn leven ook nog een wél leuke wending gemaakt. Ik heb namelijk een nieuwe baan! Ik ben in december gestopt als winkelmanager bij Etos en dat was de beste keuze van het jaar. Ik heb nu een ontzettend leuke baan als Marketing & communicatie medewerkster bij een gezellig bedrijf.

Genoeg informatie voor nu. Ik ben terug, mét een nieuwe layout en ik ga nu (hopelijk) niet meer weg! :-)

 

Friday Favorites: #26

Favorite album release: Muse – Drones
IMG_0107.JPG
Vandaag is het nieuwe album van Muse uitgekomen. Toen ik thuis kwam uit mijn werk lag hij al op de deurmat op me te wachten. Misschien een beetje voorbarig om te zeggen dat het mijn favoriete album is, want ik heb hem nog niet eens helemaal geluisterd, maar ik vind veel nummers die van dit album al uitgekomen zijn erg fijn om naar te luisteren. Dus dit album hoort zeker wel in mijn Friday Favorites van deze week!

Favorite Food: Risotto met champigmons en avocado
IMG_0243.PNG
Gisteren ging ik experimenteel koken. Ik had zin in risotto maar ik wist niet zo goed welke. Uiteindelijk maakte ik iets met champignons en avocado, wat eigenlijk best vies klinkt. Maar het was echt onwijs lekker! Misschien dat ik dit recept binnenkort met jullie deel. Ik denk dat ik mijn nieuwe lievelingseten heb gevonden!

Favorite Puppy
puppy
Hoe schattig is dit? Mijn hond ligt er ook regelmatig bij, maar dan zonder knuffel. Ik vind dit zo schattig! Goed begin van mijn weekend.

Fijn weekend!